Een shaggy-dog story is een langdradige anekdote of mop, bedoeld om te amuseren en met een opzettelijk betekenisloos einde. Maar in de verzameling kameropera’s die Tom Johnson onder deze noemer componeerde liggen onder de veelal simpele teksten belangrijke filosofische levensvragen verscholen. Zoals in veel van zijn werk is ook hier sprake van een knipoog naar de klassieke structuren van het operagenre. We kijken en luisteren in deze avondvullende voorstelling naar vijf mini-opera’s. De eerste vier zijn echte shaggy-dog stories; de vijfde, het jaren later als epiloog gecomponeerde Rideau, heeft een quiz-element met vragen over de zojuist gespeelde opera’s en zorgt voor een leuke interactie met het publiek.
De speelstijl is goed opgebouwde komedie, bijna slapstick. Het publiek voelt de punchlijn al ver van tevoren aankomen, waarbij we expres een vertraging zoeken om dat gevoel te versterken. Als tegenhanger van de snelle tik-tok cultuur dwingen we van het publiek concentratie en rust af, en hopelijk zelfs verwondering over de traagheid om er later gezamenlijk op te reflecteren. Het toneelbeeld is simpel, met de tekeningen van Tom Johnson zelf als uitgangspunt.
Duur: 1 uur en 20 minuten
Bezetting: sopraan, mezzosopraan, tenor, bariton, piano
Componist: Tom Johnson
Regie: Boon en Ster
Muzikale leiding: Dante Boon
Verwacht: voorjaar 2028 in samenwerking met De Nationale Opera